Anne-Marieke Graafmans
documentary filmmaker
Zonder verhalen verliezen we ons zicht op wie we zijn. Over de kaalslag bij de publieke omroep en waarom dat ons allemaal aangaat. Ik ben maker. Ik heb voor veel omroepen in Nederland documentaires en films gemaakt. Niet uit opportunisme, maar omdat ik geloof in wat de publieke omroep zou moeten zijn: een plek waar verhalen verteld mogen worden die elders niet passen. Geen algoritme, geen formatdenken, geen “wat scoort”. Gewoon: mensen, ideeën, werelden. Kijken naar de wereld zoals die écht is, of zoals die zou kunnen zijn. En daarom maak ik me zorgen. Met de nieuwe bezuinigingen bij de NPO gaat er structureel iets kapot. Het is niet zomaar een kleinere begroting; het breekt juist af waar de publieke omroep het meest waardevol is: diversiteit, diepgang en risico. Bij de EO, waar ik de film My Generation maakte, verdwijnen vanaf 2027 alle fictieprogramma’s en alle documentaires. Gewoon, weg. Verhalen over geloof, identiteit, menselijkheid, zijn daar straks niet meer mogelijk. Eerder maakte ik de documentaire Zie je me, hoor je me (uitgezonden door HUMAN). Die film won een Gouden Kalf. Niet omdat hij veilig was, maar juist omdat hij iets durfde te zeggen, tegen de stroom in. Precies dat soort verhalen komen nu als eerste in de gevarenzone. En nee, ik schrijf dit niet omdat ik bang ben voor mijn eigen portemonnee. Ik werk, ik verdien, ik draai door. Maar jonge makers? Nieuwe stemmen? Mensen die nu ergens op een zolderkamer zitten met een verhaal dat niet in een standaardformat past? Voor hen wordt de ruimte steeds kleiner. Schrap fictie en documentaire, en je schrapt een van de weinige plekken waar we als samenleving nog mogen zoeken, falen, twijfelen en groeien, zonder oordeel. Wat overblijft is vooral veilig entertainment. Programma’s die “lekker wegkijken”. Die het goed doen in de lijstjes. Die niemand pijn doen. Maar die ook zelden iets losmaken wat je niet al kende. Zelden schuren. Zelden je blik echt kantelen. Verhalen, fictie, documentaires, kritische programma’s zijn geen luxeproduct. Het zijn geen franje voor erbij, voor als er toevallig geld over is. Ze zijn de manier waarop we onszelf leren kennen. Ze laten ons nadenken, vragen stellen, onze blik verruimen. Ze laten ons herkennen in de ander, juist als die ander ver van ons af lijkt te staan. Als die plekken verdwijnen, verarmen we. Niet alleen onze mediaconsumptie, maar ons collectieve geheugen. Onze nieuwsgierigheid. Onze mogelijkheid om ongemerkt te veranderen: zachter, harder, milder, brutaler, bewuster. Want wat gebeurt er met een samenleving die zichzelf alleen nog in de spiegel ziet via formats die moeten scoren? Waar twijfel, nuance en ongemak uit het beeld worden gemonteerd omdat ze “te moeilijk” zijn? We worden platter. Voorzichtiger en meer voorspelbaar We horen alleen nog wat we al weten. We zien alleen nog wie we al kennen. Dit gaat dus niet alleen over makers, redacties of omroepen. Dit gaat over ons allemaal. Over de vraag: Willen we een publieke omroep die ons alleen vermaakt? Of één die ons ook uitdaagt, ontregelt, raakt en aan het denken zet? Als we nu accepteren dat juist de risicovolle, diepgravende en eigenzinnige verhalen verdwijnen, verliezen we meer dan een paar programma’s in de gids. Dan verliezen we langzaam het vermogen om op een andere manier naar onszelf te kijken. En dat is precies wat we niet moeten willen.
Latest film
My Generation
Feature films
My Generation Who says 70 is old? The rock choir My Generation proves the opposite. My Generation is a choir specifically formed for seniors. The choir embodies a powerful message: come out from behind the geraniums and enjoy life. In the documentary My Generation, the choir is followed on their journey to their biggest performance ever: opening the Netherlands' biggest rock festival, De Zwarte Cross. The choir is made up of a unique group of seniors from diverse cultures and backgrounds. Five years ago, they decided to form a rock choir. Today, it has grown into a close-knit group of 32 members. As old age slowly seeps into their bodies and lives, they find strength in each other and in singing, no matter how off-key it sometimes sounds.
According to Protocol There are increasing concerns that healthcare is becoming more bureaucratic and that the pressure on healthcare workers is growing too intense. In "Volgens protocol", we see nurses in the 112 emergency call center whose work has been drastically changed by the introduction of a new protocol. Operators in the call center are confronted daily with intense situations. At the same time, they must also meet targets and achieve certain scores. Director Anne-Marieke Graafmans captures the immense pressure under which workers operate in the call center. She also reports on the protocols motivated by budget cuts and the flaws these protocols bring with them.
Wibi Soerjadi Wibi Soerjadi has been regarded as a virtuoso concert pianist for over twenty years, but he is also known for the image of an eccentric Dutch celebrity. In reality, Wibi is a pianist and composer, searching for musical innovation, while also being a son struggling with the farewell to his father, who is slowly fading into oblivion.
Everyone says you’re floating on a pink cloud when your baby is born. But what if this cloud is not pink, but pitch black? The documentary Roze Wolk aims to make this personal, vulnerable, and painful process open for discussion.
See me, hear me, feel me A documentary about a nursing home that was closed during the first wave of the coronavirus in March 2020. Through video calling, residents, healthcare workers, and families maintain contact. During the first wave of the coronavirus in March 2020, nursing homes in the Netherlands were hermetically sealed off. This was also the case for Het Hendrickszhuys in Amsterdam. Visits from loved ones, which residents eagerly looked forward to, were prohibited. The manager had to work from home due to her vulnerable health. Through a self-made 'Skype cart,' residents and healthcare staff were able to maintain contact with the outside world in a safe way. Through these intimate video calls, this short documentary offers a unique insight into a nursing home during the challenging first wave of the coronavirus.
Shorts
Wim is completely paralyzed and entirely dependent on the people around him. When his wife is away for the weekend, his three sons take over the care. For the first time in a long while, they are entirely reliant on each other.
If it weren't for you A short documentary about two older Amsterdam residents who have both lost a child. On their journey in their rusty camper, they seek warmth in each other and companionship with friends and acquaintances.
Lieve Anne-Marieke shows how a personal love letter, read aloud in the icy February wind on a ferry in Amsterdam, evokes heartwarming emotions in unfamiliar passersby. The diverse reactions illustrate how love connects and captivates us all. A film about how we recognize ourselves in the universality of love, going beyond an ego documentary.
Series
Daughters
The series offers a glimpse into the lives and dilemmas of growing girls and the way their mothers handle these challenges. Mothers and daughters from different age groups filmed each other for three months. The series was produced by Wefilm and directed by Anne-Marieke Graafmans. "The main characters also do the camerawork themselves," says Marnix Laurs, Director of Content at KPN. "This makes the series unique. I am incredibly proud of the beautiful final result." "Dochters is an innovative way to depict mother-daughter relationships. This approach was chosen because no one is closer to family life than they are," says Bas Welling, co-founder of Wefilm. The series follows, for example, Emma (12) who is about to start high school. It also includes the teenage struggles between Aisha (17) and her mother Marleen, as well as the 19-year-old Tara who is about to move into her own apartment. These are both small and big stories with funny and sad moments, all portrayed in revealing double portraits.
Episode 1: This is my mother
Episode 4: Is This Normal for Your Age?
Episode 2: Drink, Down the Drain, Never Home Again
Episode 5: The Blissful Love Line
Episode 3: It was much easier back then
Episode 6: How could it have ever come to this?
Work in progress
